Η Ευρυτανία, στη
βορειοδυτική άκρη της Στερεάς Ελλάδας,
αποτελεί τμήμα της ορεινής περιοχής της
Νότιας Πίνδου. Η απογραφή του 1971 χρέωνε
στο νομό έκταση 2047 τετρ. χλμ., που η  "διοικητική
αναδιάρθρωση" με την υπαγωγή των Καρβασαρά, Καρίτσας,
Καροπλεσίου, Μολόχας, Μπελοκομίτη και
Νεράϊδας, μείωσε σε 1.874.000 στρέμ., (που κατανέμονται ως εξής:
δάση 850.000, βοσκότοποι 754.370, γεωργική γη
90.000, λίμνες-ποτάμια 88.000, οικισμοί-δρόμοι
91.000 στρεμ.). Η θέση και γεωμορφολογία του τόπου συμβάλλουν στη διαμόρφωση
ενός κλίματος, που κυμαίνεται ανάλογα με τον προσανατολισμό και το
υψόμετρο, ανάμεσα στο αλπικό για το ιδιαίτερα ορεινά και μεσογειακό για τα
χαμηλότερα και τα δυτικά. Το εύκρατο – ηπειρωτικό κλίμα με τους βαρείς
χειμώνες και τα δροσερά καλοκαίρια, σε συνδυασμό με τα πολλά νερά, από τις
βροχοπτώσεις και τα χιόνια που λιώνουν, δημιουργεί μια πλούσια εναλλαγή
τοπίου και βλάστησης. Ψηλότερα κυριαρχεί το έλατο και χαμηλότερα τα
πουρνάρια, οι κέδροι, οι βελανιδιές, τα σφεντάμια, οι οξιές και τα πλατάνια.
Ψηλά στα περισσότερα ευρυτανικά βουνά διαμορφώνονται ονομαστά βοσκοτόπια, τα
οποία το καλοκαίρι ζωντανεύουν από τα γιδοπρόβατα των τσοπαναραίων, που όμως
όλο και λιγοστεύουν. Ελάχιστες είναι οι καλλιεργήσιμες εκτάσεις της
περιοχής, (οι περισσότερες σήμερα εγκαταλειμμένες), που περιορίζονται κυρίως
γύρω από τις κοιλάδες των
ποταμών και τη ΒΔ. Ευρυτανία.
Τα εντυπωσιακά βουνά καθηλώνουν
στη θέα τους, ντυμένα με μύθους και παραδόσεις,
που χάνονται στα βάθη των αιώνων. Στα ριζά
των βουνών ονομαστά ποτάμια, ο Αχελώος, ο
Αγραφιώτης, ο Μέγδοβας, ο Τρικεριώτης, ο
Κρικελλοπόταμος κ.ά., τρέχουν
δημιουργώντας ένα ξεχωριστής ομορφιάς
ορεινό τοπίο, πλούσιο σε χλωρίδα και
πανίδα.
Φωλιασμένα γερά πάνω τους χωριά
παραδοσιακά, οικισμοί απίστευτης
ομορφιάς και αγροικίες στα πιο απίθανα
σημεία, σηματοδοτούν την πρώτη εικόνα του
χώρου. Παλιά μονοπάτια πετρόκτιστα, που
πατιούνται ακόμη, σ' ένα σοφά σχεδιασμένο,
με οικονομία δυνάμεων, δίκτυο
επικοινωνίας, μονότοξα γεφύρια,
εικονοστάσια, αλώνια, ξωκλήσια πολλά και
μοναστήρια ...
Από την περιοχή περνάει το
Ευρωπαϊκό
μονοπάτι Ε4
για τους περιηγητές. [Η
Ευρυτανία καλύπτει τη διαδρομή : Βραγγιανά, Τρίδεντρο, Άγραφα, Βαρβαριάδα,
Κρέντη, Κερασοχώρι, Βίνιανη, Στένωμα, Αη
Θανάσης Καρπενησίου, Καρπενήσι, Καλλιθέα,
Μυρίκη, Κρίκελλο, Σταύλους, Σταυροπήγι (Άμπλιανη)].
Παράλληλα προσφέρεται για
ανεπανάληπτες ορεινές περιπλανήσεις και
εμπειρίες στα ποτάμια και τα βουνά της
περιοχής. (Οι χιονοδρομίες
στο Βελούχι, η ορειβασία στα βουνά και
η πεζοπορία στα παλιά και νέα
μονοπάτια, δίπλα στα ποτάμια, η επίσκεψη
στα πανέμορφα φυσικά μνημεία του "Πανταβρέχει",
της "Μαύρης Σπηλιάς", των Αγράφων κλπ.,
αλλά και οι διαδρομές στη λίμνη των
Κρεμαστών και τα ποτάμια με κανό-καγιάκ ή
δίπλα σ' αυτά με 4x4, δίνουν απεριόριστες
δυνατότητες στην ευρύτερη περιοχή).
 Στην Ευρυτανία, τον
ορεινότερο νομό της Ελλάδας, παλιότερες
έρευνες έδειξαν ότι η μόλυνση του περιβάλλοντος είναι μηδενική.
Οι άνθρωποι, στην απομόνωσή τους,
κατάφεραν να χτίσουν τέτοια φυσικά και
αρμονικά δεσμά με το φυσικό περιβάλλον,
αλλά και αναμεταξύ τους, λόγω του χώρου,
που άντεξαν στο πέρασμα του χρόνου. Επίσης, οι
έξωθεν παρεμβάσεις που έγιναν στο
δασικό της χώρο είναι λίγες και μπορούμε να πούμε ότι αυτός
διατηρείται
αναλλοίωτος. Μεγάλες εκτάσεις του
Βελουχιού, της τεχνητής λίμνης των
Κρεμαστών και η περιοχή των Αγράφων
περιλαμβάνονται στο ευρωπαϊκό πρόγραμμα
προστασίας της φύσης " Δίκτυο NATURA
2000". |
www.evrytan.gr
