Η μοναδική Αλπική λίμνη του Βελουχίου και πως θα τη δείτε

Μία γεύση από Άλπεις στην Ελλάδα

limni-velouchiΟι Άλπεις είναι γνωστές για την μαγευτική ομορφιά και τα πανέμορφα τοπία τους. Αν θέλει κάποιος να θαυμάσει αυτά τα θαύματα της φύσης, θα πρέπει να ταξιδεύσει αρκετά χιλιόμετρα και να ξοδέψει αρκετά χρήματα, μιας που τα χιονοδρομικά κέντρα και τα καταλύματα γενικότερα εκεί είναι πανάκριβα. Αυτό που δεν ξέρουμε όμως, είναι ότι ακόμη και στην χώρα μας μπορούμε να πάρουμε μια μικρή γεύση από Άλπεις, χωρίς να ταξιδέψουμε άπειρα χιλιόμετρα και χωρίς να χρειαστεί να ξοδέψουμε μία περιουσία. Αρκεί ένα μικρός ταξιδάκι ως την Ευρυτανία και συγκεκριμένα, ως το Βελούχι.

Η Ευρυτανία είναι γνωστή για τις ομορφιές της, τόσο για τα πολλά και πασίγνωστα γεφύρια, τα οποία μάλιστα συνοδεύονται και από πολλούς θρύλους, όσο και για την πανέμορφη φύση και τη πλούσια χλωρίδα και πανίδα της. Τα πολλά και ψηλά βουνά της Ευρυτανίας κρατούν το χιόνι τους μέχρι το καλοκαίρι και αυτό έγινε και η αφορμή να στραφούν κάτοικοι και τοπικοί επιχειρηματίες στον χειμερινό τουρισμό, δημιουργώντας το χιονοδρομικό κέντρο στο Βελούχι. Πρόκειται για ένα κέντρο το οποίο παρέχει στον επισκέπτη όλα τα κομφόρ και γενικά τα πάντα που θα περίμενε να βρει σε ένα καλό χιονοδρομικό. Κρύβει όμως και αρκετά μυστικά, ένα από αυτά είναι και η μοναδική Αλπικού τύπου λίμνη στην Ελλάδα!

Η Αλπικού τύπου λίμνη στο Βελούχι

limni-velouxiΣτο όρος Βελούχι λοιπόν και σχετικά κοντά στο χιονοδρομικό κέντρο, περίπου στα 1850 μέτρα υψόμετρο θα βρείτε μία μικρή λιμνούλα, με διάμετρο που αγγίζει τα 25 μέτρα. Αυτό που την κάνει να ξεχωρίζει, είναι ότι είναι Αλπικού τύπου, δηλαδή βρίσκεται σε μεγάλο υψόμετρο, τριγυρισμένη από βουνά και η στάθμη της μένει σχεδόν πάντα η ίδια, άσχετα από τις εποχές του χρόνου. Αυτό οφείλεται τόσο στα πολλά χιόνια και στο λιώσιμο τους κατά το καλοκαίρι και τις χαμηλές θερμοκρασίες, όσο και σε υπόγειες πηγές και άλλα υπόγεια ύδατα που βρίσκονται κάτω από τη λίμνη. Με άλλα λόγια, το νερό της αναπληρώνεται συνεχώς.

Η λιμνούλα αυτή αποτελεί πραγματική πηγή ζωής για τη γύρω περιοχή, μιας που εκεί πάνε να ποτιστούν πολλά άγρια ζώα αλλά και τα ζώα των τοπικών κτηνοτρόφων. Για την ακρίβεια, αν αποφασίσετε να την επισκεφθείτε, θα πρέπει να έχετε τον νου σας στα τσοπανόσκυλα, τα οποία μπορεί να αποδειχθούν άγρια αν δεν είναι κοντά το αφεντικό τους και δοκιμάσετε να πλησιάσετε τα πρόβατα τους. Να σημειώσουμε επίσης ότι τα νερά που ποτίζουν τη λίμνη πέρα από τα ζώα, δίνουν ζωή και στα πολλά είδη χλωρίδας που συναντάμε εκεί.

Πώς θα πάτε εκεί;

1. Ξεκινήστε τη διαδρομή σας από την διασταύρωση Μπακογιάννη και Απόδημων Ευρυτάνων.
2. Κατευθυνθείτε ανατολικά στην Αποδήμων Ευρυτάνων για περίπου 200 μέτρα.
3. Όταν φθάσετε στη Γεωργίου Καραϊσκάκη στρίψτε αριστερά και συνεχίστε για 400 μέτρα.
4. Μπείτε στηΒραγγιανών και συνεχίστε για 1300 μέτρα.
5. Όταν θα φτάσετε στη διχάλα, πάρτε τον αριστερό δρόμο ο οποίος και οδηγεί στο Χιονοδρομικό Κέντρο Καρπενησίου. Συνεχίστε μέχρι να φτάσετε εκεί
6. Μόλις φθάσετε στο τούνελ για το χωριό Αγία Τριάδα, θα δείτε το Σαλέ του Χιονοδρομικού στα δεξιά σας και το παρκινγκ στα αριστερά σας, μαζί με το Καταφύγιο (το μεγαλύτερο από τα δύο κτίρια δίπλα στο πάρκινγκ). Μπείε στο παρκινγκ (αν θέλετε μπορείτε και να παρκάρετε, έχετε σχεδόν φτάσει) και πάρτε το χωματόδρομο δεξιά από το Καταφύγιο. Μετά από περίπου 550 μέτρα θα συναντήσετε κάτι κτίρια, μόλις τα δείτε να στρίψετε αριστερά. Λογικά θα πρέπει να βλέπετε ήδη την μικρή αλπική λίμνη του Βελουχίου!

Παρόμοια:

Το γεφύρι του Μανώλη: το μοναδικό γεφύρι που εξαφανίζεται

Το γεφύρι – φάντασμα της Ευρυτανίας

gefyri-manoliΣτον ποταμό Αγραφιώτη υπάρχει κάτι που ακούγεται σαν Ελληνική υπόθεση X-Files: ένα γεφύρι φάντασμα! Όχι, δεν πρόκειται για κάποιο άυλο κατασκεύασμα, κάποιον αντικατοπτρισμό ή κατασκεύασμα εξωγήινων. Είναι το περίφημο γεφύρι του Μανώλη και ανάλογα με την εποχή του χρόνου, μπορεί να το δείτε στη θέση του ή και όχι. Το μοναδικό αυτό γεφύρι είναι ορατό από το καλοκαίρι μέχρι το φθινόπωρο και μετά… «εξαφανίζεται». Σε τι οφείλεται όμως αυτό το «κρυφτούλι»; Ας ταξιδέψουμε λίγο στο παρελθόν και θα μάθουμε!

Η Ιστορία του γεφυριού

Το περίφημο γεφύρι του Μανώλη (θα πούμε αργότερα ποιος είναι αυτός) είναι πάνω από 350 ετών καθώς κατασκευάστηκε το 1659. Βρίσκεται στις όχθες του ποταμού Αγραφιώτη και απέχει περίπου 50 χιλιόμετρα από το Καρπενήσι. Είναι πέτρινο και μονοτοξοτό και η διάμετρος του φθάνει τα 30 μέτρα. Ξεχωρίζει για την ομορφιά του, είναι κλασικό δείγμα λαϊκής αρχιτεκτονικής αλλά και για την ανθεκτικότητα του, μιας που στέκεται όρθιο για περισσότερα από 350 χρόνια και κάτω από πολύ αντίξοες συνθήκες.

Η «εξαφάνιση» του γεφυριού

Έως το 1964, το γεφύρι του Μανώλη ήταν ο μόνος τρόπος για να περάσει κάποιος από την μία του όχθη του Αγραφιώτη στην άλλη, καθώς δεν υπήρχαν άλλες γέφυρες ή φυσικά περάσματα. Το 1964 όμως χτίστηκε το φράγμα των Κρεμαστών και δημιουργήθηκε και η ομώνυμη λίμνη η οποία και «κατάπιε» και πολλά κτίσματα μεγάλης ομορφιάς. Ένα από αυτά ήταν και το γεφύρι του Μανώλη.

Μπορεί λοιπόν η «αδηφάγα» λίμνη να κατάπιε το Γεφύρι, αλλά φαίνεται πως νιώθει τύψεις και δεν θέλει να μας στερήσει την ομορφιά του. Όταν λοιπόν η στάθμη των νερών πέφτει λόγω της ξηρασίας και της ζέστης, το γεφύρι εμφανίζεται ξανά. Είναι μέσα στο νερό βέβαια, αλλά είναι ορατό σχεδόν ολόκληρο. Όταν ξαναπιάνουν τα κρύα και οι βροχές αυτό εξαφανίζεται ξανά κάτω από τα νερά, αλλά αν οι βροχοπτώσεις δεν είναι πολλές και σφοδρές και δεν πέσουν και πολλά χιόνια, ένα μέρος του, η κορυφή του συνήθως, μπορεί να παραμένει ορατή σε όλη τη διάρκεια του Χειμώνα. Αν λοιπόν θέλετε να δείτε κι εσείς από κοντά το περίφημο γεφύρι, θα πρέπει να επισκεφθείτε την τοποθεσία του ανάμεσα στις αρχές του Ιουλίου και τα μέσα του Οκτώβρη. Αν οι πολλές βροχές ξεκινήσουν νωρίς, το γεφύρι μπορεί να «κρυφτεί» περίπου στα τέλη του Σεπτέμβρη.

Ποιος ήταν αυτός ο περιβόητος Μανώλης;

manolis-gefyriΌπως μπορείτε να καταλάβετε και από το όνομα του Γεφυριού, ήταν ο κτίστης του. Για την ακρίβεια, ανάλογα με τη στάθμη των νερών μπορεί και ακόμα να δείτε μία επιγραφή που λέει «ΕΚΤΙΣΘΗ ΤΟ 2659. Οι ΚΤΗΤΟΡΕΣ ΔΗΜΗΤΡΟΣ ΚΑΙ ΜΑΝΩΛΗΣ». Για τον Δημητρό δεν ξέρουμε πολλά, ο Μανώλης όμως είναι ο Μανώλης Χρυσιώτης, ένας διάσημος χτίστης από τα Γιάννενα, ο οποίος κάποια στιγμή εγκαταστάθηκε στο χωριό Δάφνη ή Κουφάλα της Ευρυτανίας. Σύμφωνα με την παράδοση, ο Μανώλης και η γυναίκα του δεν μπορούσαν να κάνουν παιδιά, γι’ αυτό και αυτός αποφάσισε να δημιουργήσει τρία πανέμορφα κτίρια, τα οποία, μεταφορικά, θα γίνονταν τα παιδιά του. Το γεφύρι λοιπόν είναι ο γιός του, ενώ οι εκκλησίες της Αγίας Παρασκευής στη Χρυσώ και της Αγίας Παρασκευής στα Βραγιαννά, είναι οι δύο του κόρες. Η παράδοση αυτή είναι μάλλον και ο λόγος που δεν ξέρουμε ποιος είναι ο Δημητρός και που το γεφύρι δεν φέρει το όνομα του, παρά το γεγονός ότι αναφέρεται πρώτο στην επιγραφή.

Το γεφύρι του Μανώλη δεν είναι μόνο απαράμιλλής ομορφιάς, είναι κι ένα δείγμα του πόσο μπορεί ν’ αντέξει κάτι χτισμένο με μεράκι και αγάπη. Όχι μόνο υπήρξε το μοναδικό πέρασμα που ένωνε τις όχθες του ποταμού Αγραφιώτη, χωρίς να πέσει ποτέ ή να παρουσιάσει κάποιο άλλο πρόβλημα, αλλά στέκεται όρθιο ακόμα και σήμερα που το περισσότερο κομμάτι του χρόνου το περνάει κάτω από τα κρύα νερά. Μου φαίνεται πως είναι ένα πολύ καλό σύμβολο για την Ελλάδα και τους Έλληνες, δε νομίζετε;

Παρόμοια:

Το μάζεμα μανιταριών στην Ευρυτανία

Μάζεμα μανιταριών: ένα νέο κι ενδιαφέρον χόμπι στην Ευρυτανία

manitari Τα μανιτάρια είναι πλέον ένα από τα αγαπημένα φαγητά όλων των Ελλήνων. Όχι μόνο μπορούν να κάνουν σχεδόν οποιοδήποτε φαγητό πολύ νοστιμότερο, αλλά είναι και πάρα πολύ θρεπτικά, γι’ αυτό άλλωστε και τα αγαπούν ιδιαίτερα όσοι ασχολούνται με την υγιεινή διατροφή και την υγεία γενικότερα.

Τα μανιτάρια που αγοράζουμε από τα σούπερ μάρκετ και τη λαϊκή, ακόμη και αν δεν είναι συσκευασμένα, σίγουρα προέρχονται από κάποιο θερμοκήπιο ή από κάποιον παραγωγό. Με άλλα λόγια, δεν βρέθηκαν ή μαζεύτηκαν στη φύση. Η νοστιμιά του φυσικού μανιταριού εννοείται πως δε συγκρίνεται με αυτή του καλλιεργημένου. Πόσο δύσκολο όμως είναι να βρει κανείς μανιτάρια στη φύση;

Η Ευρυτανία και τα μανιτάρια

Μπορεί να πιστεύουμε ότι το μάζεμα μανιταριών είναι δύσκολη υπόθεση, αλλά στην πραγματικότητα αυτό δεν ισχύει. Είναι όχι μόνο αρκετά εύκολο αλλά και πολύ ευχάριστο, μιας που μας φέρνει σε άμεση επαφή με το δάσος και τη φύση γενικότερα. Σύμφωνα με τον σύλλογο μανιταρόφιλων Ελλάδος, στη χώρα μας υπάρχουν πάνω από 2000 είδη μανιταριών. Σε όλα τα δάση της Ευρυτανίας λοιπόν και ειδικά σε περιοχές που είναι σε υψηλό υψόμετρο ή κοντά στο Καρπενήσι, μπορούμε να βρούμε πάρα πολλά είδη. Το καθένα έχει τα δικά του χαρακτηριστικά και κάποια μπορεί να είναι και πάρα πολύ εντυπωσιακά. Αυτό όμως που φαντάζομαι όλοι ξέρουμε, είναι πως μπορεί να μπορούμε να θαυμάσουμε όλα τα μανιτάρια, αλλά δεν είναι όλα για φάγωμα.

manitariaΤα δηλητηριώδη μανιτάρια.

Ανάμεσα στα πολλά είδη μανιταριών που υπάρχουν στην Ελλάδα, υπάρχουν και κάποια τα οποία είναι δηλητηριώδη. Δεν είναι όλα τους φυσικά θανάσιμα, για την ακρίβεια, τα μανιτάρια «δολοφόνοι» είναι ελάχιστα. Τα περισσότερα επιβλαβή μανιτάρια όμως μπορούν να προκαλέσουν έντονους πόνους και γαστρεντερικά προβλήματα. Καλό είναι λοιπόν αν σκοπεύετε να μαζέψετε «ελεύθερα» μανιτάρια, να τους ρίξετε μια ματιά και να τα διασταυρώσετε με εικόνες επιβλαβών ειδών πριν να τα φάτε.

Οδηγίες προφύλαξης από τα δηλητηριώδη μανιτάρια

• Θα πρέπει να ξέρετε ότι τα δηλητηριώδη μανιτάρια είναι συνήθως και τα πιο «όμορφα» αυτά δηλαδή που έχουν πολλά και έντονα χρώματα ή μοιάζουν με τα «σπίτια» των Στρουμφ. Γενικά στη φύση τα έντονα χρώματα σηματοδοτούν τον κίνδυνο και καλό είναι να αποφεύγουμε την επαφή με οποιοδήποτε ζώο ή φυτό έχει έντονους χρωματισμούς.

• Μερικά κοινά χαρακτηριστικά των βλαβερών μανιταριών: 1: Λευκά ελάσματα, 2: Στη κορυφή του ποδιού τους έχουν μία μεμβράνη που μοιάζε με φουστανάκι. 3: Η βάση τους, εκεί από όπου ξεκινάει το «πόδι» τους δηλαδή, μοιάζει με κύπελο.

• Η πιο πολύτιμη συμβουλή: αν δεν είστε σίγουροι για το αν ένα μανιτάρι είναι «καλό», ΜΗΝ ΤΟ ΦΑΤΕ! Ακόμη και αν το μαγειρέψετε είναι πολύ πιθανό να μην ξεφορτωθείτε το δηλητήριο του.

manitaria-evrytaniasΣτα δάση της Ευρυτανίας λοιπόν υπάρχει ένας γευστικός «θησαυρός» μεγάλης αξίας. Το μάζεμα των μανιταριών μπορεί να γίνει μία πολύ ευχάριστη απασχόληση για σας και την οικογένεια σας. Μπορείτε ας πούμε να το οργανώσετε σαν εκδρομή με τα παιδιά σας και να τα φέρετε και λίγο σε επαφή με το δάσος και την όμορφη φύση μας. Εννοείται πως μετά μπορείτε να απολαύσετε και όλοι μαζί τον καρπό των κόπων σας.

Αν μία τέτοια εκδρομή σας φαίνεται ενδιαφέρουσα ή ακόμη και αν θέλετε να ξεκινήσετε να μαζεύετε μανιτάρια σαν χόμπι ή – γιατί όχι – και σαν επάγγελμα, μπορείτε να έρθετε σε επαφή με έναν από τους πάρα πολλούς συλλέκτες μανιταριών της Ευρυτανίας. Πολλοί μάλιστα έχουν δημιουργήσει και σωματεία και συλλόγους τα οποία μπορείτε να βρείτε πολύ εύκολα στο Google.

Καλή διασκέδαση και καλά μανιτάρια!

Παρόμοια: